Teatr Jarmarczny

Działający w ramach grupy Cives Glogoviae 1253 Średniowieczny Teatr Jarmarczny odwołuje się w swych założeniach do tradycyjnego teatru narracyjnego z wykorzystaniem lalek teatralnych, bądź narracji z elementami dialogu narratora z lalkami, z publicznością, oraz dialogów lalek.

Występując na imprezach historycznych, na jarmarkach i na turniejach, mając specjalny namiot za scenę, Teatr prezentuje krótkie scenki i przedstawienia grane w bezpośrednim kontakcie z publicznością wzorem dawnych teatrów wędrownych. Korzystanie z siły własnego głosu i efektów plastycznych w postaci kukiełek, pacynek i innych lalek ogrywanych zza kurtyny lub założonego na ramiona obszernego historycznego płaszcza, pozwala nawiązać bliższy kontakt z widzem i przenieść go w klimat średniowiecza.

Teatr ma charakter rekonstrukcyjny, stąd przygotowanie przedstawień jest poprzedzone poszukiwaniami w źródłach historycznych, piśmienniczych i ikonografii. W treści przedstawienia czerpią z najstarszych możliwych zapisów tekstów oryginalnych, wzmianek rozproszonych po różnych źródłach, (m.in. kroniki, dokumenty, opracowania) rozwiniętych i dostosowanych do potrzeb Teatru oraz własnych interpretacji historii nawiązujących stylem i charakterem do dawnego teatru jarmarcznego.

W występach Teatru jest wykorzystana muzyka grana na prostych wczesnych instrumentach ( fujarki, gęśle, bębny), która jest traktowana jako zapowiedź występu, przerywniki między poszczególnymi scenami, bądź jako element towarzyszący w niektórych przedstawieniach.

Średniowieczny Teatr Jarmarczny nawiązuje do teatru średniowiecznego, a więc nie jest teatrem dla dzieci. Tak, jak w średniowieczu, jest skierowany do szerokiej publiczności. W obecności dzieci rezygnujemy, bądź łagodzimy sceny obsceniczne i drastyczne.

W naszym repertuarze mamy:
1. Przedstawienia wykorzystujące oryginalne teksty, grane z wykorzystaniem różnych kukiełek, kukieł, oraz pacynek, m.in. „Opowieść o don Gajferosie i pięknej Melisendrze”, „Ballada o królu Henryku”, „Historya Hero i Leandra”, „Ballada o dwornym rycerzu”, „Zaczarowana grusza” ( z „Dekamerona”)
2. Scenki obyczajowe, utrzymane w charakterze średniowiecznego humoru ludycznego
3. Sceny z najstarszej historii Polski – własna interpretacja fragmentów historii w oparciu o dociekania i kontrowersje współczesnych historyków.

Jesteśmy obecni przez cały czas trwania imprezy. Czas między występami wypełniamy zabawami z dziećmi, rozmowami z publicznością.

Kontakt: Elżbieta Bock-Łuczyńska, reżyser: tel. 694 541 237; e-mail: elalucz@wp.pl                               Maciej Łuczyński:                               tel. 662 553 818; e-mail:maciek.lucz@wp.pl

Więcej o teatrze w średniowieczu autorstwa Elżbiety reżyser Teatru Jarmarcznego, tutaj.

Możliwość komentowania jest wyłączona.